Rozdział 10

Przede mną stał Zayn.

-Wow, mała nie spodziewałem się takiego przywitania.

-Po prostu miałam nadzieję,  że to Harry.

-Nie ma go tu?-Zrobił ten swój cwaniacki uśmieszek i położył dłoń na moim biodrze.

-Nie, nie wiem gdzie jest.- strzepnęłam jego rękę z mojego ciała tak szybko, jak się tam pojawiła.

-No nie bądź taka- znowu jego dłonie znalazły miejsce na mojej talii- Skoro go tu nie ma- przyciągnął mnie do siebie- Możemy się trochę zabawić- wyszeptał do mojego ucha.

-Fu.. Zayn. O czym ty mówisz.

Odepchnęłam go z całej siły.-Nie zrobisz chyba tego przyjacielowi.

-Jeśli będę chciał to nawet się o tym nie dowie. Zresztą  jeśli ty raz z kim się innym prześpisz, to nic Ci się nie stanie- machnął przede mną ręka. –Zresztą myślisz, ze on jest w porządku co do ciebie? Czemu go tu teraz nie ma? Jak myślisz? No pomyśl!

-Nie, nie, nie to nie prawda. –Złapałam się za głowę. Przykucnęłam. Z moich oczu zaczęły sączyć się słone łzy, które spłynęły po zaczerwienionych policzkach.

-Av, przepraszam, nie powinienem tego mówić.

-Wyjdź!- zerwałam się na równe nogi i krzyknęłam- Wyjdź w tej chwili! Nie chcę ciebie widzieć. Co ja jestem jakąś dziwką?

-Nie, ale  skoro on jest  nie w porządku co do ciebie, to czemu ty też nie możesz?

-Wyjdź!

-Jak chcesz, ale jak przyjdziesz do mnie zapłakana i powiesz, że Hazz Ciebie zdradził, to nie licz na to, ze nie powiem: „A nie mówiłem?”. Jasne?

-Proszę cię, zostaw mnie teraz samą.

Czekałam ponad poł dnia w salonie, oglądając telewizję. Otoczona przez chusteczki, które były mokre od moich łez, myślałam tylko o tym co powiedział Zayn. Jak to możliwe. To po co tu ze mną przyjechał.  Było już koło godziny 18. Powoli słońce zachodziło. W pokoju robiło się ciemno. Wreszcie drzwi wejściowe się otworzyły i do domu wszedł nie kto inny jak Harry. Był uśmiechnięty. Zamknął za sobą drzwi.  Podszedł do mnie. Schylił się i chciał mnie pocałować. Odwróciłam głowę w prawo, a jego usta wylądowały na moim policzku. Zdziwienie wkradło się na jego twarzy.

-Coś jest nie tak?- Spytał

-Ty chyba sam powinieneś mi wyjaśnić, co jest nie tak?

-Co wyjaśnić?

-Zayn tu był!

-I co ci niby powiedział?

- Gdzie ty w ogóle byłeś?

- Przejść się.

-To mogłeś chociaż jakąś wiadomość zostawić. Coś. Martwiłam się. Wiesz?

-No wiem, źle zrobiłem, przepraszam, ale możesz mi  powiedzieć co Zayn ci powiedział?

-Nie ważne.

-Nie, zaczęłaś to powiedz mi o co chodzi?!

-Nie. Źle się z tym czuję, ze mu w to uwierzyłam.

-Powiedz mi to po prostu.

-Zayn powiedział, że…- przerwałam, spojrzałam na swoje stopy. Denerwowałam się bardzo. Pomyśli, że mu nie ufam.- że sypiasz  z każdą napotkana dziewczyna na ulicy.

-Że co? Powtórz, bo chyba źle zrozumiałem.

-Zayn powiedział, ze mnie zdradzasz.- powiedziałam to najszybciej jak potrafiłam, ale myślę, że niestety wszystko zrozumiał.

-To nie prawda.

-Na pewno?

-Tak. Czemu zawsze w nasze kłótnie musi być wmieszany Zayn?

Leżeliśmy już w łóżku. Czytałam jakiś kobiecy magazyn. Harry leżał dość daleko ode mnie, na drugim końcu łóżka i przeglądał swojego iPhona. Atmosfera była dość dziwna. Wiem, że spoglądał na mnie co chwilę i chciał coś powiedzieć, lecz tego nie zrobił. Harry położył swój telefon na stolik nocny i nagle wyrwał moja gazetę z ręki. rzucił ją na podłogę.

-Ej, ja to czytałam. Był tam fajny artykuł o was.

-Nie interesuje mnie to teraz.

Jego włosy opadły na moje czoło, a klatka piersiowa co chwilę unosiła się i opadała.  

-Po co tu przyjechaliśmy. Nie zauważyłaś, że naprawdę zachowujemy się jak jakieś stare małżeństwo na wakacjach? Mam tego dość.

Brutalnie wpił się w moje usta. Co my robimy. Parę godzin temu był tutaj Zayn i mi powiedział, ze Harry nie jest fair w stosunku co do mnie, a teraz po prostu go całuję. Pogadaj z nim! Mój głos w głowie czasami ma rację. Ale od czego zacząć?

-Harry, czy.. czy spałeś z jakąś kobietą odkąd się znamy?

Był nade mną, opierał się na łokciach, odwrócił głowę w lewo, unikając odpowiedzi.

-Powiedz mi.  Chcę wiedzieć.

-Kochanie, to nie tak jak myślisz. To..

-Harry!

-Tak, Zayn miał rację.

-Wiesz, co jeszcze Zayn mi powiedział?

-Pewnie coś złego.

-No dobre to nie było. Powiedział, że dzisiaj zamiast na spacerze byłeś u jakiejś dziewczyny.

-Yhm..

-To prawda?

- Nie.

-To gdzie byłeś?

-Mówiłem, na spacerze. Musiałem przemyśleć parę rzeczy.

-To dlatego nie było ciebie prawie cały dzień?

-Podejmowałem ważną dla mnie decyzję. Ona może zmienić moje życie.

-No dobra, rozumiem.

-Nie gniewasz się? – szepnął mi do ucha.

-Nie, już nie.  Pocałujesz mnie jeszcze raz?

Milczał. Podniósł się i zszedł z łóżka. Co z nim nie tak?

-EJ.. co jest? Już cię nie pociągam?

-Wiesz, że jesteś bardzo seksowna. Prawda? Po prostu chcę, żeby nasze uczucia i to co między nami  wywoływane było chwilą.